Shukla Yajur Veda — Adhyaya 15, Mantra 58
प॒र॒मे॒ष्ठी त्वा॑ सादयतु दि॒वस्पृ॒ष्ठे ज्योति॑ष्मतीम् । विश्व॑स्मै प्रा॒णाया॑पा॒नाय॑ व्या॒नाय॒ विश्वं॒ ज्योति॑र्यच्छ । सूर्य॒स्तेऽधि॑पति॒स्तया॑ दे॒वत॑याऽङ्गिर॒स्वद् ध्रु॒वा सी॑द
paraméṣṭhī tvā sādáyatu divás-pṛṣṭhé jyótiṣmatīm | víśvasmai prāṇā́yāpānā́ya vyānā́ya víśvaṃ jyótiṛ yaccha | sū́ryas te ’dhipátiḥ táyā devátayā ’ṅgirasvád dhrúvā sīda
ليُجلِسْكَ بارامِشْثِن (Parameṣṭhin) على ظهرِ السَّماء، مُشِعَّةً بالنور. ولأجلِ الكلّ—لِـprāṇa (نَفَسِ الدُّخول)، وapāna (نَفَسِ الخروج)، وvyāna (النَّفَسِ الساري)—امنحْ نوراً شاملاً. الشَّمسُ (Sūrya) هي سيِّدُك؛ وبتلك الإلهيّة، يا من هو كأنغيراس (Aṅgiras-wat)، اجلسْ ثابتاً، يا دُهروفا (Dhruvā).
प॒र॒मे॒ष्ठी । त्वा॑ । सा॒द॒य॒तु॒ । दि॒वः-पृ॒ष्ठे । ज्योति॑ष्मतीम् । विश्व॑स्मै । प्रा॒णाय॑ । अ॒पा॒नाय॑ । व्या॒नाय॑ । विश्व॑म् । ज्योति॑ः । य॒च्छ॒ । सूर्यः॑ । ते॒ । अधि॑पतिः । तया॑ । दे॒वत॑या । अ॒ङ्गि॒र॒स्वत् । ध्रु॒वा । सी॑द