Shukla Yajur Veda — Adhyaya 15, Mantra 47
अ॒ग्निᳪ होता॑रं मन्ये॒ दास्व॑न्तं॒ वसु॑ᳪ सू॒नुᳪ सह॑सो जा॒तवे॑दसं॒ विप्रं॒ न जा॒तवे॑दसम् । य ऊ॒र्ध्वया॑ स्वध्व॒रो दे॒वो दे॒वाच्या॑ कृ॒पा । घृ॒तस्य॒ विभ्रा॑ष्टि॒मनु॑ वष्टि शो॒चिषा॒ऽऽजुह्वा॑नस्य स॒र्पिष॑ः
agníṃ hótāraṃ manye dā́svantaṃ vásuṃ sūnúṃ sáhaso jātávedasaṃ vípraṃ na jātávedasam | yá ūrdhvā́yā svadhvaró devó devā́cyā kṛ́pā | ghṛtásya víbhrāṣṭim ánu vaṣṭi śocíṣā''juhvā́nasya sárpiṣaḥ ||
أرى أغني بوصفه «هوتَر»؛ واهبًا، كنزًا؛ ابنَ «سَهَس» (القوّة)، «جاتافيداس»—حكيمًا، نعم، «جاتافيداس». هو الذي يسير بمسارٍ صاعد، في شعيرةٍ محكمة؛ إلهٌ في هيئةٍ إلهيّة؛ وبلهيبه يتبعُ رأسَ السمن (غِرتا) المتلألئ—زُبدَةَ السمن المذابة لمن يقرّب القربان، الذي يسكب (أجُهوَانَ) «سَرْبِش» (دُهن الزبدة).
अग्निम् । होतारम् । मन्ये । दास्वन्तम् । वसुम् । सूनुम् । सहसः । जातवेदसम् । विप्रम् । न । जातवेदसम् । यः । ऊर्ध्वया । स्वध्वरः । देवः । देव-अच्या । कृपा । घृतस्य । विभ्राष्टिम् । अनु । वष्टि । शोचिषा । आजुह्वानस्य । सर्पिषः ।