इ॒मं नो॑ देव सवितर्य॒ज्ञं प्र ण॑य देवा॒व्य॒ᳪ सखि॒विद॑ᳪ सत्रा॒जितं॑ धन॒जित॑ᳪ स्व॒र्जित॑म् । ऋ॒चा स्तोम॒ᳪ सम॑र्धय गाय॒त्रेण॑ रथन्त॒रं बृ॒हद्गा॑य॒त्रव॑र्तनि॒ स्वाहा॑
imáṃ no deva savitar yajñáṃ prá ṇaya devā́vyaṃ sakhivídaṃ satrā́jitaṃ dhanájitaṃ svàrjitam | ṛcā́ stómaṃ sámardhaya gāyatréṇa rathantaráṃ bṛhád gāyatrávartani svā́hā
يا الإله سافيتṛ، قدْ هذا اليَجْنَا لنا إلى الأمام—مستحقًّا للآلهة، مُحصِّلًا للصديق، ظافرًا بالسَّتْرَا (المجلس)، ظافرًا بالثروة، ظافرًا بالسماء. وبالـṛc (الآية المقدّسة) أتمِمِ الـstoma (الترتيل): وبوزنِ غاياتري اجعلْ راثانتارا وبْرِهات على مسارِ غاياتري—سْفَاهَا!
इ॒मम् । नः । दे॒व । स॒वि॒त॒र् । य॒ज्ञम् । प्र । न॒य । दे॒व॒-आ॒व्य॑म् । सखि॒-विद॑म् । स॒त्रा॒-जित॑म् । ध॒न॒-जित॑म् । स्वः॒-जित॑म् । ऋ॒चा । स्तोम॑म् । सम् । अ॒र्ध॒य । गा॒य॒त्रेण॑ । र॒थ॒न्त॒रम् । बृ॒हत् । गा॒य॒त्र॒-व॒र्त॒नि॒ । स्वाहा॑