Shukla Yajur Veda — Adhyaya 10, Mantra 14
ऊ॒र्ध्वामा रो॑ह प॒ङ्क्तिस्त्वा॑ऽवतु शाक्वररैव॒ते साम॑नी त्रिणवत्रयस्त्रि॒ᳪशौ॒ स्तोमौ॑ हेमन्तशिशि॒रावृ॒तू वर्चो॒ द्रवि॑णं॒ प्रत्य॑स्तं॒ नमु॑चे॒ः शिर॑ः
ūrdhvāmā́ róha paṅktís tvā’vatu śākvara-raivaté sā́manī triṇava-trayastriṃśáu stómau hemanta-śiśiráu ṛtū várcó dráviṇaṃ práty-astaṃ námuceḥ śíraḥ
اصعدْ نحوَ العلوّ؛ لتَحْمِكَ «بَنْكْتِي» (Paṅkti)؛ وليكن لك «السَّامَنَانِ» «شَاكْفَرَا» و«رَيْفَتَا» (Śākvara, Raivata Sāmans)؛ وليكن «تْرِينَوَا» و«تْرَيَسْتْرِمْشَا» (Triṇava, Trayastriṃśa) هما «السْتُومَانِ» (Stomas)؛ وليكن الفصلان «هِمَنْتَا» و«شِشِيرَا» (Hemanta, Śiśira)؛ وليكن البهاء/اللمعان (varcas) هو الثروة (draviṇa)؛ ولْيُطْرَحْ إلى أسفل رأسُ «نَمُوتْشِي» (Namuci).
ऊ॒र्ध्वाम् । आ । रो॑ह । प॒ङ्क्तिः । त्वा॑ । अ॒व॒तु॒ । शा॒क्व॒र॒रै॒व॒ते । साम॑नी । त्रि॒ण॒व॒त्र॒य॒स्त्रि॒ᳪशौ॒ । स्तोमौ॑ । हे॒म॒न्त॒-शि॒शि॒रौ । ऋ॒तू । वर्चः॑ । द्रवि॑णम् । प्र॒ति । अ॒स्त॒म् । नमु॑चेः । शिरः॑