मुनिप्रश्नवर्णनम्
Description of the Sages’ Questions
कदा बभूव सुखकृद्विधिनारदयोर्महान् । संवादो यत्र गिरिशसु लीला भवमोचिनी
kadā babhūva sukhakṛdvidhināradayormahān | saṃvādo yatra giriśasu līlā bhavamocinī
متى وقع ذلك الحوار العظيم المُفيض للسرور بين فيدهي (براهما) ونارادا، حيث ذُكرت لِيلا جِريشا (شيفا)، ربّ الجبل، تلك اللعبة الإلهية المُحرِّرة من رباط الوجود؟
The sages at Naimiṣāraṇya (inquiring to Sūta Gosvāmin)
Tattva Level: pati
Shiva Form: Umāpati
Significance: The verse frames Śiva-līlā as bhava-mocinī (liberating from saṃsāra); pilgrimage/śravaṇa of such līlās is implied to yield mokṣa-oriented merit.
Shakti Form: Pārvatī
Role: liberating
It frames Śiva’s līlā as bhava-mocinī—capable of freeing the soul from saṃsāra—showing that hearing and contemplating Śiva-kathā is itself a liberating, grace-bearing act in a Śaiva Siddhānta sense (Pati’s compassion loosens pāśa).
By highlighting Śiva’s līlā being ‘spoken of’ in sacred dialogue, it points to Saguna Śiva as approachable through narrative, devotion, and worship—commonly centered on the Śiva-liṅga as the accessible, grace-giving form through which devotees connect to Pati.
Śiva-kathā-śravaṇa (listening to Śiva’s deeds) with japa of the Pañcākṣarī “Om Namaḥ Śivāya” is the implied takeaway; it supports inner purification and loosening of worldly bonds (bhava).