Mantra 12
Sukta 1.117
कुह यान्ता सुष्टुतिं काव्यस्य दिवो नपाता वृषणा शयुत्रा । हिरण्यस्येव कलशं निखातमुदूपथुर्दशमे अश्विनाहन् ॥
कुह॒ यान्ता॑ सुष्टु॒तिं का॒व्यस्य॒ दिवो॑ नपाता वृषणा शयु॒त्रा । हिर॑ण्यस्येव क॒लशं॒ निखा॑त॒मुदू॑पथुर्दश॒मे अ॑श्वि॒नाह॑न् ॥
kuhá yā́ntā suṣṭutíṃ kāvyásya dívo napātā vṛ́ṣaṇā śayutrā | híraṇyasyeva kaláśaṃ níkhātam udū́pathur daśamé aśvinā́han ||
أينَ مضيتما، يا أشفين، إلى الثناءِ المُحكَمِ لِرؤيا الكافي (kavi)، يا ابني السماءِ، أيها القويّانِ السريعانِ في الحركة؟ كما يُستخرَجُ إناءٌ ذهبيٌّ مدفون، أخرجتما من أسفلَ لذّةً خفيّةً إلى العُلا—يا أشفين، في اليومِ العاشرِ رفعتماها إلى العلن.
कुह॑ । यान्ता॑ । सु॒ऽस्तु॒तिम् । का॒व्यस्य॑ । दिवः॑ । न॒पा॒ता॒ । वृ॒ष॒णा॒ । श॒यु॒ऽत्रा । हिर॑ण्यस्यऽइव । क॒लश॑म् । निऽखा॑तम् । उत् । ऊ॒प॒थुः॒ । द॒श॒मे । अ॒श्वि॒ना॒ । अह॑न् ॥कुह । यान्ता । सुस्तुतिम् । काव्यस्य । दिवः । नपाता । वृषणा । शयुत्रा । हिरण्यस्यइव । कलशम् । निखातम् । उत् । ऊपथुः । दशमे । अश्विना । अहन् ॥kuha | yāntā | su-stutim | kāvyasya | divaḥ | napātā | vṛṣaṇā | śayu-trā | hiraṇyasya-iva | kalaśam | ni-khātam | ut | ūpathuḥ | daśame | aśvinā | ahan