Ramayana — Yuddha Kanda, Sarga 27, Shloka 40
वानर-ऋक्ष-सेना-प्रशंसा
Cataloguing the Vanara and Bear Forces
षष्टिर्गिरिसहस्राणांरम्याःकाञ्चनपर्वता ।।6.27.38।।तेषांमध्येगिरिवरस्त्वमिवानघरक्षसाम् ।तत्रैतेकपिलाश्श्वेतास्ताम्रास्यामधुपिङ्गलाः ।।6.27.39।।निवसन्त्युत्तमगिरौतीक्ष्णदंष्ट्रानखायुधाः ।सिंहाइवचतुर्दंष्ट्राव्याघ्राइवदुरासदाः ।।6.27.40।।सर्वेवैश्वानरसमाज्वलिताशीविषोपमाः ।सुदीर्घाञ्चितलाङ्गूलामत्तमातङ्गसन्निभाः ।।6.27.41।।महापर्वतसङ्काशामहाजीमूतनिस्स्वनाः ।वृत्तपिङ्गलरक्ताक्षाभीमाभीमगतिस्वराः ।।6.27.42।।मर्दयन्तीवतेसर्वेतस्थुर्लङकासमीक्ष्यते ।
nivasanty uttamagirau tīkṣṇadaṃṣṭrānakhāyudhāḥ |
siṃhā iva caturdaṃṣṭrā vyāghrā iva durāsadāḥ ||6.27.40||
إنهم يقيمون على ذلك الجبل الرفيع، مسلّحين بأنيابٍ ومخالبَ حادّة؛ كأسودٍ ذات أسنانٍ مهيبة، وكِنمورٍ عسير الاقتراب.
"Standing in attention near Sugriva are hundreds and thousands of warriors holding huge trees aspiring to climb Lanka and controlling the Vanaras at the back prominently and following."
FAQs
A dharmic warning: when a threat is real, minimizing it is adharma toward one’s own people; truthful assessment is a moral duty of counsel.
The speaker stresses the vānaras’ natural weaponry and ferocity to convey their battle-readiness.
Courage and preparedness—strength disciplined into readiness for a just war.