सुन्दरकाण्डे अष्टपञ्चाशः सर्गः
हनुमद्वृत्तान्तकथनम्, सीताभिज्ञान-प्रदानम्, लङ्कादाह-वर्णनम्
गच्छतश्च हि मे घोरं विघ्नरूपमिवाभवत्।काञ्चनं शिखरं दिव्यं पश्यामि सुमनोहरम्।।।।
gacchataś ca hi me ghoraṃ vighnarūpam ivābhavat | kāñcanaṃ śikharaṃ divyaṃ paśyāmi sumanoharam ||
وبينما كنت أمضي، بدا أمامي أمرٌ مهيبٌ كأنه عائقٌ متجسّد؛ رأيتُ قمةَ جبلٍ إلهيةً من ذهب، فاتنةً غايةَ الفتنة.
"Then all of them gave up hope of their efforts and scattered around her, succumbed to sleep.
On a dharmic mission, obstacles may arise in alluring or frightening forms; steadfast focus is required to continue rightly.
During Hanumān’s onward movement, he encounters what seems like a formidable obstruction: a striking golden summit.
Hanumān’s perseverance and alert discernment while pursuing a righteous objective.