Hanūmaccarita
The Account of Hanumān
उन्मत्तवेषो दिग्वासा अनेकां वृत्तिमास्थितः । क्वचिद्द्विजातिप्रवरः क्वचिञ्चंडालसन्निभः ॥ ५१ ॥
unmattaveṣo digvāsā anekāṃ vṛttimāsthitaḥ | kvaciddvijātipravaraḥ kvaciñcaṃḍālasannibhaḥ || 51 ||
كان يبدو في هيئة مجنون، وأحيانًا عاريًا، متقلبًا في طرائق العيش—تارةً كأشرفِ ذوي الميلادين، وتارةً كأنه شبيهٌ بتشاندالا.
Sanatkumara (teaching Narada)
Vrata: none
Primary Rasa: adbhuta
Secondary Rasa: shanta
It describes the realized renunciate whose inner freedom is complete: he is unattached to external marks, social status, or conventional respectability, and thus may appear in radically different ways while remaining established in truth.
By implying that true God-centered life is measured by inner surrender and detachment rather than outward appearance; devotion matures into humility and non-identity with caste, dress, or reputation.
It indirectly emphasizes dharma-viveka (discernment): judging conduct by inner realization and restraint rather than external signs—useful when applying Dharma principles alongside formal disciplines like Vyakarana or Kalpa.