Narada Purana — Purva Bhaga, Shloka 65

The Description of the Worship of Rāma and Others

Rāmādi-pūjā-vidhāna

Devanagari script

जानकीवल्लभो ङेंतो द्विठांतः कवचादिकः । दशार्णोऽयं महामन्त्रो विशिष्टोऽस्य मुनिः स्वराट् ॥ ६५ ॥

Transliteration

jānakīvallabho ṅeṃto dviṭhāṃtaḥ kavacādikaḥ | daśārṇo'yaṃ mahāmantro viśiṣṭo'sya muniḥ svarāṭ || 65 ||

Translation

تبدأ هذه المانترا بـ«Jānakīvallabha» وتنتهي بـ«ṅeṃ»، وتُختَم بالمقطع «dviṭhāṃ»، وتُستعمل في كَفَچا الحماية (kavaca) وما شابهه من الطقوس. إنها مَهامانترا ذات عشرة مقاطع (daśārṇa)، ورائيها المميّز (ṛṣi) هو سفاراط (Svarāṭ).

Word by Word

• जानकी-वल्लभः: the beloved of Jānakī (Rāma)
• जानकी-वल्लभः: कर्ता/निर्देश (Topic)
• Type: Noun
• Root: जानकी (प्रातिपदिक) + वल्लभ (प्रातिपदिक)
• Form: पुंलिङ्ग, प्रथमा, एकवचन; ‘जानक्याः वल्लभः’

• ङे-अन्तः: ending with ‘ṅe’
• ङे-अन्तः: विशेषण (to महामन्त्रः/दशार्णः)
• Type: Adjective
• Root: ङे (बीज/अक्षर; अव्यय-प्राय) + अन्त (प्रातिपदिक)
• Form: पुंलिङ्ग, प्रथमा, एकवचन; ‘ending with ṅe’ (mantra-ending); पाठदूषण-सम्भावना (ङेंतो)

• द्वि-ठा-अन्तः: ending with ‘dvi-ṭhā’ (two ṭhā syllables)
• द्वि-ठा-अन्तः: विशेषण
• Type: Adjective
• Root: द्वि (संख्या-प्रातिपदिक) + ठा (अक्षर/बीज) + अन्त (प्रातिपदिक)
• Form: पुंलिङ्ग, प्रथमा, एकवचन; ‘ending with two ṭhā-s’ / ‘ending with dvi-ṭhā’; पाठदूषण-सम्भावना (द्विठांतः)

• कवच-आदिकः: (for) kavaca etc. (protective rites)
• कवच-आदिकः: विशेषण
• Type: Adjective
• Root: कवच (प्रातिपदिक) + आदि (प्रातिपदिक)
• Form: पुंलिङ्ग, प्रथमा, एकवचन; ‘(used) for armor etc.’ / ‘beginning with kavaca’

• दश-अर्णः: ten-syllabled
• दश-अर्णः: विशेषण (to महामन्त्रः)
• Type: Adjective
• Root: दश (संख्या-प्रातिपदिक) + अर्ण (प्रातिपदिक)
• Form: पुंलिङ्ग, प्रथमा, एकवचन; द्विगुसमासः ‘ten-syllabled’

• अयम्: this
• अयम्: निर्देशक (Deictic)
• Type: Noun
• Root: इदम् (सर्वनाम-प्रातिपदिक)
• Form: पुंलिङ्ग, प्रथमा, एकवचन

• महा-मन्त्रः: the great mantra
• महा-मन्त्रः: कर्ता (subject of implied ‘is’)
• Type: Noun
• Root: महा (प्रातिपदिक) + मन्त्र (प्रातिपदिक)
• Form: पुंलिङ्ग, प्रथमा, एकवचन; कर्मधारयः ‘महान् मन्त्रः’

• विशिष्टः: distinct/special
• विशिष्टः: विशेषण (to महामन्त्रः)
• Type: Adjective
• Root: विशिष्ट (कृदन्त; √शिष्/√शास् धातु with वि-)
• Form: पुंलिङ्ग, प्रथमा, एकवचन; कृदन्त-क्त; ‘distinguished/specific’

• अस्य: of this
• अस्य: सम्बन्ध
• Type: Noun
• Root: इदम् (सर्वनाम-प्रातिपदिक)
• Form: पुंलिङ्ग/नपुंसकलिङ्ग, षष्ठी, एकवचन; ‘of this’

• मुनिः: sage (seer)
• मुनिः: कर्ता/विशेष्य (Predicate nominative)
• Type: Noun
• Root: मुनि (प्रातिपदिक)
• Form: पुंलिङ्ग, प्रथमा, एकवचन

• स्वराट्: Svarāṭ (name/epithet: self-ruling)
• स्वराट्: विशेषण (to मुनिः)
• Type: Noun
• Root: स्वराट् (प्रातिपदिक)
• Form: पुंलिङ्ग, प्रथमा, एकवचन; विशेषणरूपेण ‘स्वतन्त्र-राजा/सम्राट्’

Speaker

Narada (teaching mantra-vidya details within the Vedanga/technical section)

Vrata Kalpa

Vrata: none

Verse Rasa

Primary Rasa: shanta

Secondary Rasa: bhakti

Characters & Entities

• Rama (Jānakīvallabha / beloved of Sītā)
• Sita (Jānakī)
• Svarāṭ (ṛṣi of the mantra)

FAQs

What is the spiritual significance of this verse in Narada Purana?

It defines the lakṣaṇa (technical identity) of a Rāma-centered mahāmantra—its opening, ending phonemes, syllable-count, and ṛṣi—showing that effective mantra practice in the Narada Purana requires both devotion and precise mantra-structure.

How does this verse explain the path of devotion (Bhakti)?

By naming the mantra as ‘Jānakīvallabha’ (Rāma), it anchors practice in personal devotion to the Lord; the technical details serve Bhakti by safeguarding correct remembrance and disciplined japa, especially in protective (kavaca) observances.

What practical Vedic knowledge (Vedanga) is highlighted here?

Mantra-lakṣaṇa grounded in phonetic/recitational precision—how a mantra is identified by its beginning/ending sounds and syllable-count (daśārṇa), and how it is applied in kavaca and allied ritual uses.