Śrāddha-prayoga: Niyama, Brāhmaṇa-parīkṣā, Kutapa-kāla, Tithi-nyāya, and Vaiṣṇava-phala
जपेच्च पौरुषं सूक्तं नाचिकेतत्रयं तथा । त्रिमधु त्रिसुपर्णं च पावमानं यजूंषि च ॥ ६७ ॥
japecca pauruṣaṃ sūktaṃ nāciketatrayaṃ tathā | trimadhu trisuparṇaṃ ca pāvamānaṃ yajūṃṣi ca || 67 ||
ويُستحبّ أن يُتلى أيضًا «بوروشا سوكتا»، وكذلك صيغ «ناتشيكيتا» الثلاث، ومقاطع «تري-مادهو» و«تري-سوبرنا»، وتراتيل «بافامانا» مع مَنترات «اليَجُس».
Narada (teaching within the Narada–Sanatkumara dialogue frame)
Vrata: none
Primary Rasa: shanta
Secondary Rasa: bhakti
It prescribes specific Vedic hymns and formulae to be recited as a disciplined practice of purification (pāvana) and merit (puṇya), aligning the practitioner with the cosmic order praised in the Pauruṣa Sūkta.
While primarily ritual-technical, it supports bhakti by recommending revered Vedic praises (especially the Pauruṣa Sūkta) as recitations that steady the mind and sanctify worship, making devotion more focused and scripturally grounded.
It highlights applied Vedic recitation practice—selection of specific anuvākas/mantras (Yajus, Pāvamāna, and named formulae), implying competence in śikṣā (phonetics/chanting) and kalpa (ritual procedure) for correct performance.