Varṇāśrama-ācāra: Common Virtues, Varṇa Duties, and the Four Āśramas
ऋतावभिगमः पत्न्यां शस्यते ब्राह्मणस्य वै । न कस्याप्यहितं ब्रूयाद्विष्णुपूजापरो भवेत् ॥ २२ ॥
ṛtāvabhigamaḥ patnyāṃ śasyate brāhmaṇasya vai | na kasyāpyahitaṃ brūyādviṣṇupūjāparo bhavet || 22 ||
يُستحسن للبراهمي أن يقارب زوجته في الوقت اللائق فقط. ولا يقل ما يضرّ أحدًا، وليكن مخلصًا لعبادة فيشنو (Viṣṇu).
Sanatkumara (teaching Narada)
Vrata: none
Primary Rasa: bhakti
Secondary Rasa: shanta
It links household discipline (self-restraint in marital life), non-harmful speech, and Viṣṇu-worship as a unified dharmic path—purifying conduct and directing the mind toward bhakti.
Bhakti is presented as a steady orientation of life: ethical speech and regulated senses support single-pointed devotion—“viṣṇu-pūjā-paraḥ”—making worship the householders’ central practice.
Ritual propriety and timing (kāla/ṛtu) is emphasized—an applied dharmic principle closely tied to traditional calendrical observance used in Vedic ritual life.