Dhvajāropaṇa and Dhvajāgopaṇa: Procedure, Stotra, and Phala (Merit) of Raising Viṣṇu’s Flag
एकाशी ब्रह्मचारी च स्वपेन्नारायणं स्मरन् । धौताम्बरधरः शुद्धो विप्रो नारायणाग्रतः ॥ ८ ॥
ekāśī brahmacārī ca svapennārāyaṇaṃ smaran | dhautāmbaradharaḥ śuddho vipro nārāyaṇāgrataḥ || 8 ||
مع مراعاة صوم إكاداشي وحفظ البراهماتشاريا، وتذكّر نارايانا حتى في النوم، ينبغي للبراهمن الطاهر، لابسًا ثيابًا مغسولة نظيفة، أن يقف في حضرة نارايانا.
Narada (teaching devotional observances centered on Narayana)
Vrata: Ekādaśī
Primary Rasa: bhakti
Secondary Rasa: shanta
It presents Ekādaśī, brahmacarya, constant smaraṇa (remembrance), and śauca (purity) as a unified discipline that makes the worshipper fit to stand before Nārāyaṇa.
Bhakti is framed as continuous remembrance—so steady that it extends even into sleep—supported by vows (Ekādaśī) and self-restraint (brahmacarya) as practical aids to devotion.
It highlights ritual discipline aligned with śauca and vrata-vidhi (clean attire, purity, regulated conduct), which relates to applied dharma and basic kalpa-style ritual propriety rather than technical grammar or astrology.