Jyotiṣa-saṅgraha: Varga-vibhāga, Bala-nirṇaya, Garbha-phala, Āyuḥ-gaṇanā
शुक्रार्क्रौ मातृपितरौ दिवा नक्तं शशीनजौ । मातृष्वसृपितृव्याख्यौ वा पद्मेजि समे शुभौ ॥ ४५ ॥
śukrārkrau mātṛpitarau divā naktaṃ śaśīnajau | mātṛṣvasṛpitṛvyākhyau vā padmeji same śubhau || 45 ||
الزهرةُ والشمسُ يُعَدّان أمًّا وأبًا؛ والنهارُ والليلُ كأنهما ابنا القمر. أو أيضًا، يا مولودَ اللوتس، تُعَدّ خالةُ الأم وعمُّ الأب مباركَين إذا تساويا (في القوة أو المنزلة).
Narada (teaching, in dialogue context with Sanatkumara tradition; addressed here to Brahma as 'Padmeji')
Vrata: none
Primary Rasa: shanta
Secondary Rasa: adbhuta
It frames cosmic order through familial symbolism—planets and time-units are treated as relational powers—teaching that harmony (samatā) is a mark of śubha (auspiciousness) aligned with dharma.
Indirectly: by emphasizing auspicious order and balance in worldly timing and relationships, it supports disciplined, sattvic living—an enabling foundation for steady Vishnu-bhakti and vrata observance.
Jyotiṣa (Vedāṅga astrology): the verse uses graha-identifications and the principle of 'sama' (equal strength/balance) to indicate favorable conditions, a typical astrological criterion for selecting shubha-kāla.