Nirukta, Phonetic Variants, and Vedic Dhātu–Svara Taxonomy
लोकृपूर्वा द्विचत्वारिंशदुक्ता च ह्यात्मने पदे । उदात्तेतरतु पंचाशत्फक्काद्याः परिकीर्तिताः ॥ २१ ॥
lokṛpūrvā dvicatvāriṃśaduktā ca hyātmane pade | udāttetaratu paṃcāśatphakkādyāḥ parikīrtitāḥ || 21 ||
أما ما يبتدئ بـ«lokṛ‑» فيُقال إنه اثنان وأربعون في صيغ Ātmanepada؛ وبشأن udātta وسائر أنواع النبر، فقد أُحصيت خمسون (مادة) تبتدئ بـ«phakka‑».
Sanatkumara (teaching Narada)
Vrata: none
Primary Rasa: shanta
Secondary Rasa: none
It emphasizes that liberation-oriented practice (mokṣa-dharma) still depends on precision in Vedic learning—correct grammatical forms and Vedic accents protect the integrity of mantra and śruti-recitation.
While not directly teaching bhakti, it supports devotional life by insisting on accurate chanting and recitation—sound, accent, and form are part of disciplined worship that sustains Viṣṇu-bhakti and Vedic rites.
Vedāṅga knowledge of Vyākaraṇa (Ātmanepada classifications) and Śikṣā (udātta and other accent categories), presented as counted technical lists for correct usage in recitation and instruction.