Shloka 30
Virāṭa-parva Adhyāya 33 — Kuru Cattle-Raid and Matsya Mobilization (भूमिंजय-प्रेरणा)
आकर्णपूर्णेन तदा धनुषा प्रत्यदृश्यत । सुशर्मा सायकांस्तीक्ष्णान् क्षिपते च पुन: पुन:,ऐसा विचारकर वह कानतक खींचे हुए धनुषके द्वारा युद्धके लिये उद्यत दिखायी देने लगा। सुशर्मा बारंबार तीखे बाणोंकी झड़ी लगा रहा है, यह देख सम्पूर्ण मत्स्यदेशीय योद्धा त्रिग्तोके प्रति कुपित हो दिव्यास्त्र प्रकट करते हुए अपने रथोंके घोड़ोंको आगे बढ़ाने लगे
ākarṇapūrṇena tadā dhanuṣā pratyadṛśyata | suśarmā sāyakāṁs tīkṣṇān kṣipate ca punaḥ punaḥ ||
قال فايشَمبايانا: ثم شوهد واقفاً مستعدّاً للقتال، وقد شدّ قوسه حتى الأذن. وكان سوشَرما يرسل السهام الحادّة مراراً وتكراراً في وابل لا ينقطع. فلما رأى محاربو أرض المَتسْيَا ذلك، استشاطوا غضباً على التريغارتا، وأظهروا أسلحتهم السماوية، وحثّوا خيول مركباتهم إلى الأمام.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the kṣatriya ethos: readiness, skill, and resolve in battle, while also showing how aggression provokes collective response—anger and retaliation can rapidly escalate into the deployment of extraordinary (divine) means.
Suśarmā repeatedly showers sharp arrows, and an opposing warrior is seen with his bow fully drawn. The Matsya fighters, angered at the Trigartas, press forward in their chariots and bring forth divine weapons, signaling an intensification of the fight.