Shloka 44
Virāṭa-parva Adhyāya 13 — Kīcaka’s Proposition and Draupadī’s Dharmic Refusal
तस्मै प्रदेयं प्रायच्छत् प्रीतो राजा धन बहु । विनीतान् वृषभान् दृष्टवा सहदेवस्य चाभित: । धनं ददौ बहुविधं विराट: पुरुषर्षभ:,इसी प्रकार नकुलने जहाँ-तहाँसे आये हुए वेगवान् घोड़ोंको सुशिक्षित करके नृपश्रेष्ठ विराटको प्रसन्न किया था। प्रसन्न होकर राजाने पुरस्काररूपमें उन्हें बहुत धन दिया था। इसी तरह सहदेवके द्वारा शिक्षित एवं विनीत किये हुए बैलोंको देखकर नरश्रेष्ठ विराटने उन्हें भी इनाममें बहुत धन दिया
tasmai pradeyaṁ prāyacchat prīto rājā dhana bahu | vinītān vṛṣabhān dṛṣṭvā sahadevasya cābhitaḥ | dhanaṁ dadau bahuvidhaṁ virāṭaḥ puruṣarṣabhaḥ |
قال فايشامبايانا: وقد سُرَّ الملك فمنحه جزاءً سخيًّا من المال. ولما رأى فيرَاطا—خير الرجال—الثيران المُحكَمة التدريب، المهذّبة المنقادة تحت رعاية سهاديفا، أغدق عليه أيضًا أموالًا شتّى كثيرة.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Competent work done with discipline and modest conduct deserves recognition; a righteous ruler upholds dharma by rewarding merit appropriately, reinforcing ethical governance and social trust.
During the Pandavas’ incognito stay in Virāṭa’s realm, Sahadeva’s excellence in managing and training the bulls becomes evident. King Virāṭa, pleased by the results, grants him substantial rewards in wealth.