Shloka 11
दधीच्यास्थिवज्रनिर्माणोपाख्यानम् | The Forging of the Vajra from Dadhīca’s Bones
तत आयब्ययौ दृष्टवा समौ सममतिर्द्धिज: । सर्वथा प्राणिनां पीडामुपादानादमन्यत,तब समान बुद्धिवाले ब्रह्मर्षि अगस्त्यने उस विवरणमें आय और व्यय बराबर देखकर यह निश्चय किया कि इसमेंसे यदि थोड़ा-सा भी धन लिया जाय तो दूसरे प्राणियोंको सर्वथा कष्ट हो सकता है
tata āyavyayau dṛṣṭvā samau samamatir dvijaḥ | sarvathā prāṇināṁ pīḍām upādānād amanyata ||
ثم إن الحكيم أگستيا، وهو من ذوي الولادتين، ذو عقلٍ مستوٍ لا يميل، نظر في الدخل والإنفاق فوجدَهما متساويين تماماً. فاستخلص أن أخذَ شيءٍ منه ولو يسيراً قد يوقع الأذى—على وجهٍ ما—بكائناتٍ حيةٍ أخرى؛ لذلك عزم ألا يستولي على شيء.
लोगश उवाच
Educational Q&A
Ethical restraint: even seemingly minor appropriation can indirectly harm other beings; therefore a dharmic person practices non-possessiveness and avoids causing suffering through consumption or taking.
A sage assesses a situation of resources by comparing income and expenditure, recognizes there is no surplus, and decides that taking anything would burden others; he therefore refrains from taking.