Shloka 25
अध्याय ९० — लोमशोपदेशः तथा तीर्थयात्रानिश्चयः
Lomaśa’s Counsel and the Resolve for Pilgrimage
तस्यातियशस: पुण्यां विशालां बदरीमनु | आश्रम: ख्यायते पुण्यस्त्रिषु लोकेषु विश्रुत:,भरतश्रेष्ठ! भूत, भविष्य और वर्तमान जिनका स्वरूप है, जो सर्वशक्तिमान्, सर्वव्यापी, सनातन एवं पुरुषोत्तम नारायण हैं उन अत्यन्त यशस्वी श्रीहरिकी पुण्यमयी विशालापुरी बदरीवनके निकट है। वह नर-नारायणका आश्रम कहा गया है, वह पुण्यप्रद बदरिका श्रम तीनों लोकोंमें विख्यात है
tasyātiyaśasaḥ puṇyāṃ viśālāṃ badarīmanu | āśramaḥ khyāyate puṇyas triṣu lokeṣu viśrutaḥ bharataśreṣṭha |
يا خيرَ آلِ بهاراتا! بالقرب من بدري (Badarī) الواسعة المقدّسة، التابعة لذلك الربّ ذي الصيت الأسمى، تقومُ محبسةٌ طاهرةٌ مشهورةٌ في العوالم الثلاثة. ويُعرَف ذلك الموضعُ بأنّه آشرم نارا ونارايانا (Nara–Nārāyaṇa)، ذائعٌ بقداسته وبقدرته على التطهير.
धौम्य उवाच
Educational Q&A
The verse elevates tīrtha-yātrā and association with sanctified places: a hermitage linked with Nara–Nārāyaṇa is portrayed as universally revered and spiritually purifying, implying that proximity to dharmic austerity and divine presence supports inner purification and right conduct.
Dhaumya is describing to Yudhiṣṭhira a renowned sacred location—Badarī—and identifies there the famous hermitage of Nara and Nārāyaṇa, emphasizing its holiness and its fame across the three worlds as part of the broader pilgrimage/holy-place narration in the Vana Parva.