Shloka 24
अध्याय ९० — लोमशोपदेशः तथा तीर्थयात्रानिश्चयः
Lomaśa’s Counsel and the Resolve for Pilgrimage
यः स भूतं भविष्यच्च भवच्च भरतर्षभ | नारायण: प्रभुर्विष्णु: शाश्वत: पुरुषोत्तम:,भरतश्रेष्ठ! भूत, भविष्य और वर्तमान जिनका स्वरूप है, जो सर्वशक्तिमान्, सर्वव्यापी, सनातन एवं पुरुषोत्तम नारायण हैं उन अत्यन्त यशस्वी श्रीहरिकी पुण्यमयी विशालापुरी बदरीवनके निकट है। वह नर-नारायणका आश्रम कहा गया है, वह पुण्यप्रद बदरिका श्रम तीनों लोकोंमें विख्यात है
yaḥ sa bhūtaṃ bhaviṣyac ca bhavac ca bharatarṣabha | nārāyaṇaḥ prabhur viṣṇuḥ śāśvataḥ puruṣottamaḥ |
قال دهوميا: «يا ثورَ آلِ بهاراتا، إن الذي يشتمل كيانُه على الماضي والمستقبل والحاضر—نارايانا، الربّ السيّد فيشنو، الأزليّ والإنسان الأسمى—له مدينةٌ مقدّسة فسيحة قرب غابة بدري. وذلك الموضع يُعرف بأشرم نارا ونارايانا؛ أشرم باداريكا المقدّس، المشهور في العوالم الثلاثة، يمنح الثواب والرفعة الروحية.»
धौम्य उवाच
Educational Q&A
The verse affirms Nārāyaṇa/Viṣṇu as the eternal Supreme Person who transcends time (past, present, future) and highlights the ethical-spiritual value of pilgrimage and remembrance of the divine: approaching the sacred hermitage of Nara-Nārāyaṇa at Badarikā is portrayed as puṇya-producing and dharma-supporting.
Dhaumya identifies the supreme deity (Nārāyaṇa/Viṣṇu) and points to His celebrated sacred locale near the Badarī forest—Badarikā-āśrama—known as the hermitage of Nara and Nārāyaṇa, renowned across the three worlds for its sanctity and merit-bestowing power.