Shloka 26
Udīcī-diśi Tīrtha-kīrtana
Northern Sacred Places Enumeration
पवित्राणां हि गोविन्द: पवित्र परमुच्यते | पुण्यानामपि पुण्योडसौ मड़लानां च मड़लम् | त्रैलोक्ये पुण्डरीकाक्षो देवदेवः सनातन:,भगवान् गोविन्द पवित्रोंको भी पावन करनेवाले परम पवित्र कहे जाते हैं। वे पुण्योंके भी पुण्य और मंगलोंके भी मंगल हैं। कमलनयन देवाधिदेव सनातन श्रीहरि अविनाशी परमात्मा, व्ययात्मा (क्षरपुरुष), क्षेत्रज्ष और परमेश्वर हैं। वे अचिन्त्यस्वरूप भगवान् मधुसूदन वहीं द्वारकापुरीमें विराजमान हैं
pavitrāṇāṃ hi govindaḥ pavitra-param ucyate | puṇyānām api puṇyo 'sau maṅgalānāṃ ca maṅgalam | trailokye puṇḍarīkākṣo devadevaḥ sanātanaḥ ||
يُعلن دهوميا أنّ غوڤيندا يُدعى «المطهِّر الأعلى»—الذي يقدّس حتى ما كان طاهرًا. وهو لبُّ البرّ بين أعمال البرّ، وأعلى اليُمن بين كلّ ما هو ميمون. وفي العوالم الثلاثة هو ذو العينين كاللوتس، إلهُ الآلهة، الأزليّ.
धौम्य उवाच
Educational Q&A
The verse teaches that remembrance of Govinda (Viṣṇu/Kṛṣṇa) is the highest source of purification and auspiciousness: he is not merely pure, but the purifier of all purity, and the ultimate standard of merit and blessing.
Dhaumya speaks a hymn-like praise (stuti) identifying Govinda with supreme divine attributes—eternal, lotus-eyed, God of gods—thereby orienting the audience toward devotion and dharmic confidence through invocation of the highest protector.