दक्षिणदिशि तीर्थवर्णनम्
Southern Tīrthas: Godāvarī to Dvāravatī
स हि वीरोअ<नुरक्तश्न समर्थश्च॒ तपोधन: । कृती च भृशमप्यस्त्रे वासुदेव इव प्रभु:,“वह वीर मुझमें अनुराग रखनेवाला, सामर्थ्यशाली, तपस्याका धनी, पुण्यात्मा और अस्त्र-शस्त्रोंके ज्ञानमें भगवान् श्रीकृष्णकी भाँति प्रभावशाली है
sa hi vīro 'nuraktaś ca samarthaś ca tapodhanaḥ | kṛtī ca bhṛśam apy astre vāsudeva iva prabhuḥ ||
قال فايشَمبايانا: «إنه بطلٌ—شديد الإخلاص، قادرٌ نافذُ الأثر، غنيٌّ بثمرات الزهد والتقشّف، متقنٌ للسلوك القويم. وهو بالغُ المهارة في علم الأسلحة، وفي هيبته الآمرة كأنه فاسوديفا (كريشنا) نفسه».
वैशम्पायन उवाच
The verse praises an ideal warrior-leader: devotion and loyalty (anurāga), practical capability (sāmarthya), inner discipline and merit (tapas), and refined mastery of arms—showing that true authority is grounded in virtue and self-control, not merely force.
Vaiśaṃpāyana describes a particular hero’s qualities to the listener, emphasizing his devotion, strength, ascetic merit, and exceptional weapon-skill, and elevates him by comparing his commanding presence to Vāsudeva (Kṛṣṇa).