Shloka 19
युधिष्ठिरस्य अर्जुनप्रेषण-युक्तिवर्णनम् | Yudhiṣṭhira’s Rationale for Sending Arjuna and Request to Dhaumya
तत्र विष्णु: प्रसादार्थ रुद्रमाराधयत् पुरा । वरांश्व सुबहूँल्लेभे दैवतेषु सुदुर्लभान्,तदनन्तर त्रिभुवनविख्यात सुवर्णतीर्थकी यात्रा करे। वहाँ पूर्वकालमें भगवान् विष्णुने रुद्रदेवकी प्रसन्नताके लिये उनकी आराधना की और उनसे अनेक देवदुर्लभ उत्तम वर प्राप्त किये
tatra viṣṇuḥ prasādārthaṁ rudram ārādhayat purā | varāṁś ca subahūn lebhe daivateṣu sudurlabhān | tad-anantaraṁ tribhuvana-vikhyāta-suvarṇa-tīrthakī yātrā kare |
هناك، في سالف الدهور، عبدَ فيشنو رُدرا ابتغاءَ رضاه. فنال منه عطايا جليلة كثيرة—عطايا يعسر تحصيلها حتى بين الآلهة. ثم يميل السرد إلى الحجّ نحو «سوفَرْنَة-تيرثا» المشهور في العوالم الثلاثة، مؤكّدًا أن حتى الأسمى منزلةً يلتمس الفضل الإلهي بعبادةٍ موقّرة.
घुलस्त्य उवाच
Educational Q&A
Even the greatest seek success through humility and devoted worship; divine grace (prasāda) is approached through reverence, and rare attainments are portrayed as fruits of disciplined devotion rather than entitlement.
The text recalls an ancient episode where Viṣṇu propitiates Rudra to gain his favor and receives many rare boons; it then transitions toward the account of a pilgrimage to the widely renowned Suvarṇa-tīrtha.