Shloka 16
Kāmyake Arjuna-viyogaḥ — The Pandavas’ despondency in Kāmyaka during Arjuna’s absence
अर्थास्तस्योपपत्स्यन्ते धन्यतां च गमिष्यति । जो राजा नलके इस महान् चरित्रका वर्णन करेंगे अथवा निरन्तर सुनेंगे, उन्हें दरिद्रता नहीं प्राप्त होगी। उनके सभी मनोरथ सिद्ध होंगे और वे संसारमें धन्य हो जायँगे ।। १५३ || इतिहासमिमं श्रुत्वा पुराणं शश्व॒दुत्तमम्,इस प्राचीन एवं उत्तम इतिहासका सदा ही श्रवण करके मनुष्य पुत्र, पौत्र, पशु तथा मानवोंमें श्रेष्ठता प्राप्त कर लेता है। साथ ही वह नीरोग और प्रसन्न होता है, इसमें संशय नहीं है
bṛhadaśva uvāca | arthās tasyopapatsyante dhanyatāṃ ca gamiṣyati | yo rājā nalake (nalasya) imaṃ mahān caritraṃ varṇayiṣyati athavā nirantaraṃ śroṣyati, tasya daridratā na prāpsyati | tasya sarve manorathāḥ siddhyanti, sa ca loke dhanyo bhavati || itihāsam imaṃ śrutvā purāṇaṃ śaśvad uttamam, manuṣyaḥ putra-pautrān paśūṃś ca prāpnoti, manuṣyeṣu ca śreṣṭhatāṃ labhate | sa ca nīrogaḥ prasannaś ca bhavati, atra na saṃśayaḥ ||
قال بْرِهَدَشْفَا: «ستأتيه الثروة، وينال البركة. أيُّ ملكٍ يروي هذه القصة العظيمة عن نالا، أو يداوم على سماعها، لن يقع في الفقر. ستتحقق جميع مقاصده، ويُعَدُّ من السعداء في العالم. ومن سمع هذا التاريخ المقدّس القديم، الدائم الامتياز، نال أبناءً وأحفادًا، ورخاءً في الماشية، ورفعةً بين الناس. ويغدو صحيح البدن، مسرور القلب—ولا ريب في ذلك.»
बृहदश्च उवाच
Educational Q&A
The verse presents a phalaśruti: sustained listening to or narrating the exemplary story of Nala is said to generate auspicious results—prosperity, fulfillment of aims, social esteem, health, and mental cheer—highlighting the ethical and formative power of sacred narrative (itihāsa) when approached with regularity and reverence.
Bṛhadaśva, while recounting the Nala episode within the Vana Parva, pauses to state the promised fruits of hearing or reciting this ancient account. This functions as a traditional endorsement of the narrative’s authority and as encouragement for kings and listeners to keep the story in circulation.