Shloka 1
अक्षहृदय-विद्या-प्रदानम्
Transmission of Akṣa-hṛdaya; Kali’s Exit and the Bibhītaka Refuge
हम (_) ऑणआ 5 सप्ततितमो< ध्याय: पर्णादका दमयन्तीसे बाहुकरूपधारी नलका समाचार बताना और दमयन्तीका ऋतुपर्णके यहाँ सुदेव नामक ब्राह्णको स्वयंवरका संदेश देकर भेजना बृहदश्च उवाच अथ दीर्घस्य कालस्य पर्णादो नाम वै द्विज: । प्रत्येत्य नगरं भैमीमिदं वचनमत्रवीत्,बृहदश्च मुनि कहते हैं--राजन्! तदनन्तर दीर्घ-कालके पश्चात् पर्णाद नामक ब्राह्मण विदर्भदेशकी राजधानीमें लौटकर आये और दमयन्तीसे इस प्रकार बोले--
Bṛhadaśva uvāca | atha dīrghasya kālasya parṇādaḥ nāma vai dvijaḥ | pratyetya nagaraṃ bhaimīm idaṃ vacanam abravīt |
قال بريهادَشْفا (Bṛhadaśva): بعد أن انقضى زمنٌ طويل، عاد براهمن يُدعى بارناده (Parṇāda) إلى مدينة أميرة فيداربها (Vidarbha) داميانتي (Damayantī)، وخاطب بهيمي (أي داميانتي) بهذه الكلمات.
बृहदश्च उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the ethical role of timely, truthful communication: after prolonged hardship, a messenger’s return and honest speech becomes a means to restore dharma and guide right action toward reconciliation.
Bṛhadaśva continues narrating the Nala–Damayantī episode: a Brahmin named Parṇāda returns after a long interval to Damayantī’s city and begins delivering a message to her, setting up the next developments in their story.