Shloka 47
Sudeva Identifies Damayantī in Cedi (सुदेवेन दमयन्ती-परिचयः)
उन्मत्तामिव गच्छन्तीं ददृूश: पुरवासिन: । प्रविशन्तीं तु तां दृष्टवा चेदिराजपुरीं तदा,पुरवासियोंने उसे उन्मत्ताकी भाँति जाते देखा। चेदिनरेशकी राजधानीमें उसे प्रवेश करते देख उस समय बहुत-से ग्रामीण बालक कौतूहलवश उसके साथ हो लिये थे। उनसे घिरी हुई दमयन्ती राजमहलके समीप गयी
unmattām iva gacchantīṁ dadṛśuḥ puravāsinaḥ | praviśantīṁ tu tāṁ dṛṣṭvā cedirājapurīṁ tadā |
قال بْرِهادَشْڤا: رأى أهلُ المدينةِ مشيَها كأنها مجنونة. ولما رأوها تدخل مدينةَ ملكِ تشيدي، لحق بها كثيرٌ من صبيان القرى بدافع الفضول. وإذ أحاطوا بها، مضت دَمَيَنْتِي حتى دنت من القصر الملكي.
बृहदश्चव उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how intense suffering can distort outward appearance, yet dharma is shown through perseverance and restraint; a virtuous person may be misjudged by society, but continues forward without abandoning right conduct.
Damayantī, separated from Nala and worn by hardship, reaches the Cedi king’s capital. The townspeople see her in a disheveled, distraught state; curious boys follow her, and she proceeds toward the royal palace.