Shloka 121
नलस्य बाहुकत्वेन ऋतुपर्णनगरप्रवेशः
Nala as Bāhuka enters Ṛtuparṇa’s city
यथायं सर्वथा सार्थ: क्षेमी शीघ्रमितो व्रजेत् । तथा विधत्स्व कल्याणि यथा श्रेयो हि नो भवेत्,“तुम यक्षी हो या राक्षसी अथवा कोई श्रेष्ठ देवांगना हो? अनिन्दिते! सर्वथा हमारा कल्याण एवं संरक्षण करो। कल्याणि! यह हमारा समूह शीघ्र कुशलपूर्वक यहाँसे चला जाय और हमलोगोंका सब प्रकारसे भला हो, ऐसी कृपा करो”
yathāyaṃ sarvathā sārthaḥ kṣemī śīghram ito vrajet | tathā vidhatsva kalyāṇi yathā śreyo hi no bhavet ||
قال بْرِهادَشْفَا: «أيتها السيدة المباركة، دبّري الأمر بحيث تغادر هذه الجماعة من هنا سريعًا، آمنةً سالمةً على كل وجه. افعلي ذلك ليقع ما فيه خيرنا الحق.»
बृहृदश्च उवाच
Educational Q&A
The verse models prudent, dharmic speech in uncertainty: one seeks the welfare (kṣema) and true good (śreyas) of the group, requesting protection and right outcome rather than power or revenge.
Bṛhadaśva addresses an unseen or extraordinary female presence as “kalyāṇī,” asking her to arrange that their traveling company may leave the place swiftly and safely, with an outcome that is genuinely beneficial for them.