Shloka 33
Nala’s Embassy to Damayantī and the Gods’ Proposal (नलस्य दूतत्वं देवप्रस्तावश्च)
“नरेश्वर! वह विवेकशून्य शकुनि जूआ फेंकनेकी कलामें कितना कुशल है, यह आप अच्छी तरह जानते हैं, फिर तो उसमें हारकर आप पुनः वनवास ही भोगेंगे ।। यद्यस्मान् सुमहाराज कृपणान् कर्तुमर्हसि । यावज्जीवमतवेक्षस्व वेदधर्माश्व कृत्सनश:,“महाराज! यदि आप हमें दीन, हीन, कृपण ही बनाना चाहते हैं तो जबतक जीवन है, तबतक सम्पूर्ण वेदोक्त धर्मोंके पालनपर ही दृष्टि रखिये
nareśvara! sa vivekaśūnyaḥ śakuniḥ dyūtaprakṣepa-kalāyāṃ kīdṛśaṃ kuśalaḥ, etad bhavān suṣṭhu jānāti; tasmāt tasmin parājitya bhavān punaḥ vanavāsam eva bhokṣyate. yady asmān, su-mahārāja, kṛpaṇān kartum arhasi, yāvaj-jīvam aveksasva vedokta-dharmān api kṛtsnaśaḥ.
قال فايشَمبايانا: «يا ملك البشر! أنت تعلم حقّ العلم كم أنّ شكوني، عديمَ التمييز، بالغُ المهارة في فنّ إلقاء النرد. فإن غُلِبتَ أمامه عُدتَ تُكرَه على احتمال العيش في الغابة. وإن كنتَ، أيها الملك العظيم، تريد حقًّا أن تُنزلنا منزلة البؤس، فمادامت الحياة باقية فاثبتْ نظرك على الاستمساك التامّ بجميع الواجبات التي يأمر بها الفيدا.»
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The passage warns that knowingly entering a rigged or morally corrupt contest (dice-play with Śakuni) leads to ruin and renewed suffering; it also frames true refuge in steadfast adherence to Vedic dharma even amid humiliation and loss.
Vaiśampāyana recounts a warning addressed to a king: since Śakuni is exceptionally adept at dice, losing to him will bring another forest-exile; if the king intends to make the speakers miserable, they resolve to cling to the full practice of Vedic duties for as long as they live.