Shloka 11
Mātali’s Arrival and Arjuna’s Ascent toward Amarāvatī (मातलिसंयुक्तरथागमनम् तथा इन्द्रलोकगमनारम्भः)
आशीवदि: स्तूयमानो दिव्यवादित्रनि:स्वनै: । प्रतिपेदे महाबाहुः शड्ःखदुन्दुभिनादितम्,कहीं उन्हें आशीर्वाद मिलता और कहीं स्तुति-प्रशंसा प्राप्त होती थी। स्थान-स्थानपर दिव्य वाद्योकी मधुर ध्वनिसे उनका स्वागत हो रहा था। इस प्रकार महाबाहु अर्जुन शंख और दुन्दुभियोंके गम्भीर नादसे गूँजते हुए 'सुरवीथी” नामसे प्रसिद्ध विस्तृत नक्षत्र-मार्गपर चलने लगे। इन्द्रकी आज्ञासे कुन्तीकुमारका सब ओर स्तवन हो रहा था और इस प्रकार वे गन्तव्य मार्गपर बढ़ते चले जा रहे थे
vaiśampāyana uvāca | āśīrvadbhiḥ stūyamāno divya-vāditra-niḥsvanaiḥ | pratipede mahābāhuḥ śaṅkha-dundubhi-nāditam ||
قال فايشَمبايانا: وبينما كان يتلقى البركات وتتعالى من حوله عبارات الثناء، ويُستقبل برنين الآلات السماوية، مضى أرجونا عظيم الساعدين قُدُمًا، وطريقه يجلجل بأصوات المحارات وقرع الطبول العميق. وهكذا، بأمر إندرا، كان مُكرَّمًا مُحتفىً به وهو يتقدم في مساره المقدَّر.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Public honor and auspicious celebration are portrayed as fitting responses to disciplined heroism and divinely sanctioned duty: when a warrior follows a righteous, higher purpose, society (and even the divine realm) acknowledges it through blessings, praise, and ceremonial welcome.
Arjuna is moving forward on his journey while being blessed and praised; celestial music accompanies him, and the route is described as resounding with conches and drums, indicating a grand, divinely approved reception under Indra’s direction.