Shloka 10
Mātali’s Arrival and Arjuna’s Ascent toward Amarāvatī (मातलिसंयुक्तरथागमनम् तथा इन्द्रलोकगमनारम्भः)
ततो देवा: सगन्धर्वा: सिद्धाश्न परमर्षय: | हृष्टा: सम्पूजयामासु: पार्थमक्लिष्टकारिणम्,तदनन्तर देवताओं, गन्धर्वों, सिद्धों और महर्षियोंने अत्यन्त प्रसन्न होकर अनायास ही महान् कर्म करनेवाले कुन्तीकुमार अर्जुनका स्वागत-सत्कार किया
tato devāḥ sagandharvāḥ siddhāś ca paramarṣayaḥ | hṛṣṭāḥ sampūjayāmāsuḥ pārtham akliṣṭakāriṇam ||
ثم إن الآلهة—مع الغندهرفات، والسِّدْهَات، والريشيّين العظام الأسمى—وقد امتلأت قلوبهم سرورًا، أكرموا بارثا (أرجونا) ورحّبوا به، وهو صانع المآثر الجليلة الذي يبلغ مقاصده بلا عناء.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
When a hero’s conduct and achievement align with dharma, honor arises naturally—so much so that even higher beings acknowledge and celebrate such merit.
After Arjuna’s notable accomplishment in the surrounding episode, the gods, Gandharvas, Siddhas, and great seers become pleased and formally honor him, welcoming him as an exceptional, unwearied doer of great deeds.