Shloka 7
Divākara-prasāda and the Establishment of Akṣaya-anna
Sūrya’s Favor and Inexhaustible Provision
तद् वै सर्व पाण्डुपुत्रा लभन्तां यत् तद् राजन्नभिसूष्टं त्वया55सीत् । एष धर्म: परमो यत् स्वकेन राजा तुष्येन्न परस्वेषु गृध्येत्,आपने पाण्डवोंको जो राज्य दिया था, वह सब उन्हें मिल जाना चाहिये। राजाके लिये यह सबसे बड़ा धर्म है कि वह अपने धनसे संतुष्ट रहे। दूसरेके धनपर लोभभरी दृष्टि न डाले
tad vai sarve pāṇḍuputrā labhantāṃ yat tad rājan abhisūṣṭaṃ tvayā sīt | eṣa dharmaḥ paramo yat svakena rājā tuṣyen na parasveṣu gṛdhyet |
«لذلك، أيها الملك، فليَنَلْ جميعُ أبناء باندو تلك الحصّة عينَها التي كنتَ قد وعدتَهم بها من قبل، وقصدتَها لهم قصدًا صحيحًا. فهذا هو الدَّرما الأعلى للحاكم: أن يرضى بما هو له، وألا يمدّ نظرًا طامعًا إلى مال غيره.»
विदुर उवाच
Educational Q&A
The verse teaches rājadharma: a ruler must be content with what is rightfully his and must not covet others’ wealth; justice requires restoring to the Pāṇḍavas what was promised to them.
Vidura addresses the king, urging him to ensure that the Pāṇḍavas receive the share/kingdom previously intended for them, framing this restitution and restraint from greed as the highest duty of a king.