Shloka 28
Kuntī–Sūrya-saṃvāda: Autonomy, Reputation, and the Promise of Karṇa
त॑ं दृष्टवा तस्य दुर्बुद्धेरविन्ध्य: पापनिश्चयम् । शमयामास संक्रुद्धं श्रूयतां येन हेतुना,दूषित बुद्धिवाले उस निशाचरके इस पापपूर्ण निश्चयकों जानकर मन्त्री अविन्ध्यने समझा-बुझाकर उसका क्रोध शान्त किया। किस मुक्तिसे उसने रावणको शान्त किया, यह बताता हूँ, सुनो--
taṁ dṛṣṭvā tasya durbuddher avindhyaḥ pāpaniścayam | śamayāmāsa saṅkruddhaṁ śrūyatāṁ yena hetunā ||
قال ماركاندييا: لما رأى عزمَ ذلك سيّئِ العقل على الإثم، هدّأ الوزير أفيندْهيا روعَه وهو متأجّج بالغضب. فاسمعوا السبب الذي به سكن—كيف كفَّت المشورةُ نيّةً آثمة وصرفت السخط عن سبيل الهلاك.
मार्कण्डेय उवाच
Educational Q&A
A sinful resolve fueled by anger should be restrained through wise counsel; ethical governance depends on calming wrath and redirecting intention before it becomes harmful action.
Mārkaṇḍeya narrates that the minister Avindhya, recognizing an evil-minded person’s wicked determination, successfully pacifies him in anger and now explains the reason and method by which that calming was achieved.