Shloka 3
कुन्ती द्वारा ब्राह्मण-सेवा
Kuntī’s Regulated Hospitality to a Brāhmaṇa Guest
ततः प्रगृह् विपुलां शतघण्टां विभीषण: । अनुमन्त्रय महाशक्तिं चिक्षेपास्य शिर: प्रति,तत्पश्चात् विभीषणने एक विशाल महाशक्ति हाथमें ली, जिसमें शोभाके लिये सौ घंटियाँ लगी हुई थीं। उसे अभिमन्त्रित करके उन्होंने प्रहस्तके मस्तकपर दे मारा
tataḥ pragṛhya vipulāṃ śataghaṇṭāṃ vibhīṣaṇaḥ | anumantrya mahāśaktiṃ cikṣepāsya śiraḥ prati ||
قال ماركانديّا: ثم إنّ فيبيشانا تناول رمحًا عظيمًا مزدانًا بمئة جرس، فكرّسه بتعويذة (مانترا) وقذفه مستقيمًا نحو رأس براهاستا. ويُبرز المشهد أخلاق الحرب القاتمة: فما إن يشتبك القتال حتى تقترن المهارة والعزم بانضباط الطقس، ويُوجَّه العنف بقصدٍ واعٍ لا بغضبٍ أعمى.
मार्कण्डेय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights that in epic warfare, action is framed by discipline and intention: weapons are not merely physical tools but are ritually empowered, suggesting accountability and controlled resolve even amid violence.
Vibhīṣaṇa lifts a massive, bell-adorned spear, empowers it with a mantra, and throws it at Prahasta’s head, marking a decisive, targeted strike in the combat episode being narrated by Mārkaṇḍeya.