Shloka 32
Mārkaṇḍeya’s Consolation to the King: Exempla of Rāma and the Efficacy of Allies (मार्कण्डेयाश्वासनम्)
मार्कण्डेय उवाच राक्षसस्तु वरं लब्ध्वा दशग्रीवो विशाम्पते | लड़कायाश्ष्यावयामास युधि जित्वा धनेश्वरम्,मार्कण्डेयजी कहते हैं--राजन्! राक्षस दशाननने वर प्राप्त कर लेनेपर सबसे पहले अपने भाई कुबेरको युद्धमें परास्त किया और उन्हें लंकाके राज्यसे बहिष्कृत कर दिया
Mārkaṇḍeya uvāca— rākṣasastu varaṁ labdhvā daśagrīvo viśāṁpate | Laṅkāyāś cyāvayāmāsa yudhi jitvā dhaneśvaram ||
قال ماركانديَيا: «يا سيّد الرجال، إن ذلك الرّاكشَسا دَشَغْرِيفا، بعدما نال منحةً، هزم أولًا في القتال كوبيرا، ربّ الثروة، ثم طرده وسلبه سيادة لانكا.»
मार्कण्डेय उवाच
Educational Q&A
Power gained through boons or extraordinary means can intensify pride and adharma; when strength is used to dispossess the rightful and attack even one’s own kin, it becomes a moral warning about unchecked ambition and the misuse of divine gifts.
Mārkaṇḍeya tells the king that after receiving a boon, Rāvaṇa (Daśagrīva) first fought Kubera, defeated him in battle, and expelled him—thereby seizing control of Laṅkā.