Shloka 50
इन्द्रजिद्-लक्ष्मणयुद्धम्
Indrajit and Lakṣmaṇa: Escalation through Concealment
ते सम त॑ मुदिता दृष्टवा पुनः प्रत्यागतं नृपम् जित्वा तान् सिन्धुसौवीरान् द्रौपदी चाहतां पुन:,सिन्धु और सौवीरदेशके क्षत्रियोंको जीतकर महाराज लौटे हैं और द्रौपदीदेवी भी पुनः आश्रममें आ गयी हैं, यह देखकर उन ऋषियोंको बड़ी प्रसन्नता हुई
te sametā muditā dṛṣṭvā punaḥ pratyāgataṃ nṛpam | jitvā tān sindhu-sauvīrān draupadī cāhṛtāṃ punaḥ ||
قال فايشَمبايَنا: لما رأى الحكماء المجتمعون الملك يعود مرة أخرى بعد أن قهر كشاتريا السِّندهو والسَّوڤيرا، ورأوا دروبدي تُعاد ثانيةً إلى الآشرم، امتلأت قلوبهم بفرح عظيم.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights dharma as the restoration of moral order: when wrongdoing occurs, rightful power should be used to undo harm, recover the wronged person, and re-establish safety and dignity—eliciting communal relief and approval (here, the sages’ joy).
After conflict with the Sindhu–Sauvīra side, the king returns victorious, and Draupadī—who had been taken away—is brought back to the hermitage. The gathered sages, seeing both the successful return and Draupadī’s recovery, rejoice.