Shloka 20
मārkaṇḍeya-ukta yuddha-vyūha-pratyavyūhaḥ
Battle Formations and Countermeasures in the Rāmopākhyāna
गदाहस्तं भीममभिद्रवन्तं माद्रीपुत्रौ सम्पतन्तौ दिशश्व । अमर्षजं क्रोधविषं वमन्तौ दृष्टवा चिरं तापमुपैष्यसेड्धम,अरे नीच! जब भीमसेन हाथमें गदा लिये दौड़ेंगे और माद्रीनन्दन नकुल-सहदेव अमर्षजनित क्रोधरूपी विष उगलते हुए (तेरी सेनापर) सब दिशाओंसे टूट पड़ेंगे, तब उन्हें देखकर तू दीर्घकालतक संतापकी आगमें जलता रहेगा
gadāhastaṃ bhīmam abhidrāvantaṃ mādrīputrau sampatantau diśaś ca | amarṣajaṃ krodhaviṣaṃ vamantau dṛṣṭvā ciraṃ tāpam upaiṣyase ’ddham ||
قال جَيَدْرَثا: «حين يندفع بهيما وهو قابضٌ على هراوته، وحين يهجم ابنا مادري—ناكولا وسهاديفا—عليك من كل جهة، نافثَين سُمَّ الغضب المولود من كبرياءٍ جُرح، فبمجرد رؤيتهما ستُلتهم زمنًا طويلًا بنار الكمد.»
जयद्रथ उवाच
Educational Q&A
The verse underscores the ethical idea that wrongful acts invite inevitable consequences: arrogance and harm done to others return as fear, grief, and prolonged inner torment when justice (or retaliation) arrives.
Jayadratha foresees (or warns of) the Pandavas’ violent counterattack: Bhima charges with his mace while Nakula and Sahadeva assault from all sides, their rage portrayed as a poisonous force that will leave the opponent burning in anguish.