Shloka 45
रामस्य पम्पातीरगमनम्, सुग्रीवसख्यं, वालिवधः, सीतारक्षणवृत्तान्तश्च
Rāma at Pampā; alliance with Sugrīva; Vālin’s fall; Sītā’s guarded captivity
वैशम्पायन उवाच श्रुत्वेरितं केशवस्य बभूवु: स्वस्थमानसा: । द्रौपद्या सहिता: पार्थास्तमूचुविंगतज्वरा:,वैशम्पायनजी कहते हैं-जनमेजय! भगवान् श्रीकृष्फा यह कथन सुनकर द्रौोपदीसहित पाण्डवोंका चित्त स्वस्थ हुआ। उनकी सारी चिन्ता दूर हो गयी और वे भगवान्से इस प्रकार बोले--'विभो! गोविन्द! तुम्हें अपना सहायक और संरक्षक पाकर हम बड़ी-बड़ी दुस्तर विपत्तियोंसे उसी प्रकार पार हुए हैं, जैसे महासागरमें डूबते हुए मनुष्य जहाजका सहारा पाकर पार हो जाते हैं
vaiśampāyana uvāca: śrutvā īritaṁ keśavasya babhūvuḥ svastha-mānasāḥ | draupadyā sahitāḥ pārthās tam ūcuḥ vigata-jvarāḥ ||
قال فايشَمبايانا: لما سمع الباندافا—ومعهم دروبدي—ما أعلنه كيشافا، سكنت نفوسهم. وانحسر عنهم حمى القلق، وخاطبوا الرب قائلين بمعنى الكلام: «يا ذا القدرة، يا غوفيندا! إذ وجدناك عونًا وحاميًا، عبرنا حتى الشدائد العظمى التي لا تُجتاز—كما يُنقَذ من يغرق في المحيط إذا ظفر بسند سفينة.»
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Reliance on righteous divine guidance brings inner steadiness: when the Pāṇḍavas hear Keśava’s assurance, their mental turmoil (jvara) dissolves, illustrating that true refuge transforms fear into composure and enables one to endure adversity.
In the frame narration, Vaiśampāyana reports to Janamejaya that after hearing Kṛṣṇa (Keśava), the Pāṇḍavas and Draupadī regain peace of mind and then speak to him, acknowledging him as their helper and protector, likening his support to a ship saving those drowning in the sea.