Shloka 313
Draupadī-apaharaṇa-saṃdeśaḥ
Report of Draupadī’s Abduction and the Pāṇḍavas’ Pursuit
(सम्मृश्य तानि वाक्यानि दानवोक्तानि दुर्मति: ।) विजेष्यामि रणे पाण्डूनिति चास्याभवन्मति: । भारत! कृत्याके चले जानेपर राजा दुर्योधनने इन सारी बातोंको स्वप्न समझा। दैत्योंके कहे हुए वचनोंपर विचार करके दुर्बुद्धि दुर्योधनके मनमें यह संकल्प उदित हुआ कि -मैं युद्धमें पाण्डवोंको जीत लूँगा'
sammṛśya tāni vākyāni dānavoktāni durmatiḥ | vijeṣyāmi raṇe pāṇḍūn iti cāsyābhavan matiḥ ||
قال فايشَمبايَنا: لما تأمّل تلك الكلمات التي نطق بها الدانَڤا، نهض في قلب دوريودhana سيّئ الرأي عزمٌ يقول: «سأغلب الباندَڤا في ساحة القتال». ويُبرز هذا الموضع كيف يمكن للكبرياء والوهم أن يحوّلا النصحَ المشؤوم إلى نيةٍ متصلّبة نحو الحرب، فتغيب الحيطة وتُحجب الدارما.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse underscores how a mind clouded by durmati (misguided intellect) can convert questionable or demonic counsel into firm resolve for violence, illustrating the ethical danger of pride-driven determination that ignores dharma.
Vaiśampāyana narrates that Duryodhana, after pondering the words spoken by the Dānavas, forms a decisive intention: he will defeat the Pāṇḍavas in battle—signaling his renewed commitment to the coming conflict.