Shloka 29
Draupadī’s Rebuke of Jayadratha and Dhaumya’s Admonition (Āraṇyaka-parva, Adhyāya 252)
समादाय च राजानं प्रविवेश रसातलम् । दानवानां मुहूर्ताच्च तमानीत॑ न््यवेदयत् । तमानीत॑ नृपं दृष्टवा रात्रौ संगत्य दानवा:,फिर राजाको साथ ले दो ही घड़ीमें रसातल आ पहुँची; और दानवोंको उसके लाये जानेकी सूचना दे दी। राजा दुर्योधनको लाया गया देख सब दानव रातमें एकत्र हुए। उनके मनमें प्रसन्नता भरी थी और नेत्र हर्षातिरिकसे कुछ खिल उठे थे। उन्होंने दुर्योधनसे अभिमानपूर्वक यह बात कही
samādāya ca rājānaṃ praviveśa rasātalam | dānavānāṃ muhūrtāc ca tam ānītaṃ nyavedayat | tam ānītaṃ nṛpaṃ dṛṣṭvā rātrau saṃgatya dānavāḥ |
قال فايشَمبايانا: أخذ الملك معه ودخل إلى رَساطَلَة. وفي زمنٍ يسيرٍ أخبر الدانَفَةَ بأن الملك قد أُتيَ به. فلما رأى الدانَفَةُ الملكَ دُريودَهَنَ وقد سُلِّم إليهم، اجتمعوا ليلًا—قلوبهم متهللة وأعينهم متلألئة من فرط الحماسة—مستعدين أن يخاطبوا دُريودَهَنَ بكلماتٍ متعالية واثقة بنفسها.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how pride and the desire for power can lead one to seek validation from destructive forces; such alliances may feel triumphant but intensify adharma and cloud ethical judgment.
Someone brings the king (Duryodhana) down to Rasātala and quickly notifies the Dānavas. The Dānavas then gather at night, pleased that Duryodhana has arrived, preparing to speak to him with proud confidence.