Shloka 14
द्वैतवनगमनम् (Dvāitavana-gamanam) — Journey and Settlement at Dvaita Forest-Lake
धात्रा विधियों विहित: पुराणै- स्तं पूजयन्तो नरवर्य सन्त: । सप्तर्षय: पार्थ दिवि प्रभान्ति नेशे बलस्येति चरेदधर्मम्,मनुष्योंमें श्रेष्ठ कुन्तीकुमार! विधाताने पुरातन वेदवाक्योंद्वारा जो अग्निहोत्र आदि कर्मोका विधान किया है, उसका समादर करनेके कारण ही साधु सप्तर्षिगण देवलोकमें प्रकाशित हो रहे हैं। अतः अपनेको शक्तिशाली मानकर कभी अधर्मका आचरण नहीं करना चाहिये
dhātrā vidhīyo vihitaḥ purāṇais taṁ pūjayanto naravarya santaḥ | saptarṣayaḥ pārtha divi prabhānti neśe balasyeti cared adharmaṁ ||
قال ماركاندييا: «يا خيرَ الرجال، يا بارثا! إنّ الشرائع—كقربان الأَغْنِيهوترا وسائر الطقوس المقدّسة—قد سنّها الخالقُ (الدهاتر) بما ورد في الأقوال القديمة ذات السلطان. ولأنّ الأبرار يجلّون ذلك النظام المقدّس ويحفظونه، يسطع الحكماء السبعة في السماء بهاءً. فلا تُمارس الأدهرما قطّ بحجّة: “إنني قويّ”.»
मार्कण्डेय उवाच
Educational Q&A
Strength is not a license for wrongdoing. True greatness lies in honoring the divinely ordained moral and ritual order; those who uphold it attain lasting radiance and esteem, exemplified by the Saptarṣis.
Mārkaṇḍeya instructs a Pāṇḍava addressed as ‘Pārtha,’ grounding his counsel in cosmic precedent: the Creator established sacred duties, the righteous revere them, and thus the Seven Sages are exalted in heaven—so the listener must avoid adharma, especially the kind justified by power.