वनप्रस्थानम् (Departure for the Forest) — Āraṇyaka-parva, Adhyāya 24
त॑ सत्यसंधं सहसाभिपेतु- दिंदृक्षवश्चारणसिद्धसड्घा: । वनौकससश्षापि नरेन्द्रसिंहं मनस्थविनं तं परिवार्य तस्थु:,उस समय उन सत्यप्रतिज्ञ मनस्वी राजसिंह युधिष्ठिरको देखनेकी इच्छासे सहसा बहुत- से चारण, सिद्ध एवं वनवासी महर्षि आये और उन्हें घेरकर खड़े हो गये
وفي ذلك الحين، رغبةً في رؤية يودهيشثيرا—أسدِ الناس، الثابتِ على عهد الصدق—أقبل على عَجَلٍ كثيرٌ من التشّارَنة (Cāraṇa) والسِّدْهَة، ومن المها-ريشي القاطنين في الغابة، فأحاطوا به ووقفوا من حوله.
वैशम्पायन उवाच