Shloka 9
Duryodhana’s Restraint by Citraseṇa and Yudhiṣṭhira’s Magnanimous Release
Dvaitavana
प्रियांश्व रक्तांश्व हितां श्व॒ भर्तु- स््तान् भोजयेथा विविधैरुपायै: । देष्यैरुपेक्ष्यैरहितैश्व॒ तस्य भिद्यस्व नित्यं कुहकोद्यतैश्वन,पतिदेवके जो प्रिय, अनुरक्त एवं हितैषी सुहृद् हों, उन्हें तरह-तरहके उपायोंसे खिलाओ-पिलाओ तथा जो उनके शत्रु, उपेक्षणीय और अहितकारक हों अथवा जो उनसे छल-कपट करनेके लिये उद्यत रहते हों; उनसे सदा दूर रहो
vaiśampāyana uvāca | priyāṁś ca raktāṁś ca hitāṁś ca bhartuḥ tān bhojayethā vividhair upāyaiḥ | dveṣyair upekṣyair ahitaiś ca tasya bhidyasva nityaṁ kuhakodyataiś ca ||
قال فايشَمبايانا: «أمّا من كان محبوبًا لزوجكِ، مخلصًا له، صادقَ النصح—فاستميلي قلوبهم وأرضيهم بشتّى وجوه اللطف، بالضيافة والمعونة. وأمّا من يبغضهم، ومن ينبغي إهمالهم، ومن يضمرون له الأذى، ومن لا يفترون عن المكر والخداع—فانفصلي عنهم وابتعدي عنهم في كل حين».
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Maintain and nourish relationships with a spouse’s genuine well-wishers through tactful hospitality, while consistently avoiding hostile, harmful, or deceitful associates—ethical discernment in social bonds.
In Vaiśampāyana’s narration, a counsel is given about proper conduct: support those loyal and beneficial to one’s husband, and keep distance from those who are antagonistic, harmful, or inclined to trickery.