Shloka 3
चित्रसेन-समागमः / The Engagement with Citrasena and the Gandharvas
कथयामासत्ुतश्रित्रा: कथा: कुरुयदूत्थिता: । अथाब्रवीत् सत्यभामा कृष्णस्य महिषी प्रिया,कुरुकुल और यदुकुलसे सम्बन्ध रखनेवाली अनेक विचित्र बातें उनकी चर्चाकी विषय थीं। भगवान् श्रीकृष्णकी प्यारी पटरानी सत्राजितकुमारी सुन्दरी सत्यभामाने एकान्तमें द्रौपदीसे इस प्रकार पूछा--'शुभे! ट्रुपदकुमारि! किस बर्तावसे तुम हृष्ट-पुष्ट अंगोंवाले तथा लोकपालोंके समान वीर पाण्डवोंके हृदयपर अधिकार रखती हो? किस प्रकार तुम्हारे वशमें रहते हुए वे कभी तुमपर कुपित नहीं होते?
vaiśampāyana uvāca |
kathayām āsuḥ tatra citrāḥ kathāḥ kuru-yadu-utthitāḥ |
athābravīt satyabhāmā kṛṣṇasya mahiṣī priyā |
قال فَيْشَمْبايَنَة: «هناك صارت حكايات كثيرة عجيبة تتصل بالكورو واليادو موضوعًا للحديث. ثم إن ساتيابهاما—زوجة كريشنا المحبوبة وقرينته الكبرى—تكلّمت على انفراد، والتفتت إلى دروبدي بسؤالٍ نافذ عن السلوك الذي به تكسب الزوجة قلوب الأزواج الأبطال وتثبّتها من غير أن تثير غضبهم. وهكذا يمهّد المشهد لاستقصاءٍ أخلاقي في واجب الزوجية، وضبط النفس، وفنون حفظ الوئام في حياة البيت.»
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse sets up an ethical inquiry: harmony in marriage and household life is sustained through disciplined conduct, respectful speech, and understanding of dharma—so that affection and authority arise without coercion or conflict.
After conversation about matters related to the Kurus and Yadus, Satyabhāmā, Kṛṣṇa’s beloved queen, begins a private dialogue—addressing Draupadī and asking how she maintains influence and concord with the heroic Pāṇḍavas.