चित्रसेनगन्धर्वैः कौरवसंनिपातः
Citrasena and the Kaurava engagement
ततस्तं वरदं शूरं युवानं मृष्टकुण्डलम् | अभजत् पद्मरूपा श्री: स्वयमेव शरीरिणी,तदनन्तर वर देनेमें समर्थ, शौर्यसम्पन्न, युवा अवस्थासे सुशोभित तथा सुन्दर कुण्डलोंसे अलंकृत कुमार कार्तिकेयका कमलके समान कान्तिवाली मूर्तिमती शोभाने स्वयं ही सेवन किया
tatastaṃ varadaṃ śūraṃ yuvānaṃ mṛṣṭakuṇḍalam | abhajat padmarūpā śrīḥ svayameva śarīriṇī ||
ثم إن «شري»—بهاءُ الازدهار المتجسّد، ذاتُ هيئةٍ كزهرة اللوتس—تعلّقت من تلقاء نفسها بذلك الفتى البطل، واهبِ النِّعَم، الشجاع، المتزيّن بأقراطٍ مصقولة.
मार्कण्डेय उवाच
Prosperity and auspicious fortune (Śrī) are portrayed as choosing the worthy: when heroism, capability, and excellence are present, divine splendour naturally aligns with such a person, suggesting an ethical link between merit and rightful success.
Mārkaṇḍeya describes how personified Śrī, lotus-like and embodied, voluntarily comes to and abides with a youthful, valiant boon-giver—understood in context as Kumāra Kārttikeya—highlighting his radiance and divine favour.