Shloka 15
Saubha-nipātana: Kṛṣṇa’s Counter to Śālva’s Māyā
Book 3, Chapter 23
इत्येवमुक्ते वचने<र्जुनेन ते ब्राह्मणा: सर्ववर्णाश्ष॒ राजन् | मुदाभ्यनन्दन् सहिताश्च चक्रुः प्रदक्षिणं धर्मभूतां वरिष्ठटम्,राजन! अर्जुनके ऐसा कहनेपर ब्राह्मणों तथा अन्य सब वर्णके लोगोंने एक स्वरसे प्रसन्नतापूर्वक उनकी बातका अभिनन्दन किया तथा धर्मात्माओंमें श्रेष्ठ युधिष्ठिरकी परिक्रमा की
Vaiśampāyana uvāca | ityevam ukte vacane 'rjunena te brāhmaṇāḥ sarvavarṇāś ca rājan | mudābhyānandan sahitāś ca cakruḥ pradakṣiṇaṃ dharmabhūtāṃ variṣṭham ||
قال فايشامبايانا: أيها الملك، لما قال أرجونا ذلك، فرح البراهمة والناس من سائر الطبقات معًا، وأعلنوا رضاهم بصوت واحد. ثم، وقد توحّدوا على التبجيل، طافوا حول يودهيشثيرا طوافَ التعظيم، وهو أرفعُ أهل الصلاح.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights communal recognition of dharma: when righteous counsel is spoken, society—across all varṇas—should support it, and those who embody moral integrity (like Yudhiṣṭhira) deserve honor that reinforces ethical order.
After Arjuna speaks, the brāhmaṇas and others respond with collective joy and approval, then perform pradakṣiṇā (reverential circumambulation) of Yudhiṣṭhira, acknowledging him as foremost among the dharmic.