Shloka 8
स्कन्दसेनापत्याभिषेकः
Skanda’s Consecration as Devasenāpati
पुराड्चिरा महाबाहो चचार तप उत्तमम् | आश्रमस्थो महाभागो हव्यवाहं विशेषयन् । तथा स भूत्वा तु तदा जगत् सर्व व्यकाशयत्,महाबाहो! प्राचीन कालकी बात है, महाभाग अंगिरा ऋषि अपने आश्रममें ही रहकर उत्तम तपस्या करने लगे। वे अग्निसे भी अधिक तेजस्वी होनेके लिये यत्नशील थे। अपने उद्देश्यमें सफल होकर वे सम्पूर्ण जगतको प्रकाशित करने लगे
purā ciraṃ mahābāho cacāra tapa uttamam | āśramastho mahābhāgo havyavāhaṃ viśeṣayan | tathā sa bhūtvā tu tadā jagat sarvaṃ vyakāśayat ||
قال يودهيشثيرا: «في سالف الزمان، يا عظيمَ الساعد، إنّ الحكيم الجليل أَنْغِيرَس (Aṅgiras)، وهو مقيم في صومعته، باشر تقشّفًا رفيعًا طويل الأمد، ساعيًا إلى أن يفوق حتى النار (أغني) في الإشراق. فلما بلغ غايته، أشرق بقوة حتى أنار العالم بأسره.»
युधिछिर उवाच
Educational Q&A
The verse highlights tapas (disciplined austerity) as a dharmic means of cultivating tejas—inner radiance and spiritual potency—so strong that it benefits the wider world. Ethical emphasis falls on sustained self-control and purposeful striving rather than mere display of power.
Yudhiṣṭhira recounts an ancient example: the sage Aṅgiras remains in his hermitage and performs intense austerities, aiming to surpass even Agni in brilliance. After succeeding, he shines forth and is described as illuminating the whole world.