Shloka 32
Skanda-janma: Śivā/Svāhā, Agni, and the Manifestation of Guha
Mahābhārata 3.214
यस्य सर्वे समारम्भा निराशीर्बन्धना: सदा | त्यागे यस्य हुतं सर्व स त्यागी स च बुद्धिमान्,जिसके सम्पूर्ण आयोजन कभी कामनाओंसे बाँधे हुए नहीं होते तथा जिसने त्यागकी आगमें अपना सर्वस्व होम दिया है वही त्यागी और बुद्धिमान् है
yasya sarve samārambhā nirāśīrbandhanāḥ sadā | tyāge yasya hutaṃ sarvaṃ sa tyāgī sa ca buddhimān |
قال الصيّاد: «إنّ الزاهد حقًّا—والحكيم حقًّا—هو من لا تُقيَّد كلّ مساعيه بالشهوة والتوقّع، ومن قد قرّب ذاته كلّها قربانًا في نار التخلّي. فهو يعمل غير مُكبَّل بالرغبة، ويحيا على خُلُقِ الإطلاق وترك التعلّق».
व्याध उवाच
Educational Q&A
True renunciation is not merely abandoning action, but acting without being bound by desire for outcomes; one who offers everything into the spirit of tyāga (relinquishment) is both a genuine tyāgī and a wise person.
In the Vyādha’s discourse on dharma, he defines the marks of a truly wise renouncer: a person whose undertakings are never driven or fettered by expectation, and whose life is characterized by wholehearted sacrifice and letting go.