कार्त्तिकेय-जन्मोपक्रमः
Prelude to the Birth of Kārttikeya/Skanda
इति श्रीमहाभारते वनपर्वणि मार्कण्डेयसमास्यापर्वणि ब्राह्मणव्याधसंवादे दादशाधिकद्विशततमो< ध्याय:,इस प्रकार श्रीमहाभारत वनपवके अन्तर्गत मार्कण्डेयसमास्यापर्वमें ब्राह्मण-व्याध- संवादविषयक दो सौ बारहवाँ अध्याय पूरा हुआ
iti śrīmahābhārate vanaparvaṇi mārkaṇḍeyasamāsyāparvaṇi brāhmaṇa-vyādha-saṃvāde dvādaśādhika-dviśatatamo 'dhyāyaḥ |
وهكذا، في «المهابهاراتا» المباركة، ضمن «فانا بارفا»—وخاصةً في القسم المعروف بـ «ماركاندييا-سَماسْيا بَرفَن»—تنتهي محاورةُ البراهمن والصيّاد (فيادها): وقد اختُتم الفصلُ الثانيُ بعد المئتين. وهذه الخاتمةُ تُثبت تمامَ الحكاية التعليمية التي تبيّن فيها معنى الدارما عبر إرشاد الصيّاد الأخلاقي للبراهمن.
व्याध उवाच
This line is a colophon rather than a doctrinal verse; it signals the completion of the brāhmaṇa–vyādha dialogue, a narrative frame used to illuminate dharma through practical ethics and right conduct.
The text formally closes the chapter and identifies its placement: within Vana Parva, in the Mārkaṇḍeya-related sub-section, concluding the brāhmaṇa–vyādha conversation and marking the end of Adhyāya 212.