Shloka 89
Adhyāya 208: Aṅgirasī-kanyāḥ
Enumeration of Aṅgiras’ daughters and attribute-names
दानशिष्टा: सुखॉल्लोकानाप्रुवन्तीह च श्रियम् । पीडया च कतलत्रत्रस्य भृत्यानां च समाहिता:,जो दानसे अवशिष्ट वस्तुका उपयोग करनेवाले हैं, वे श्रेष्ठ पुरुष इस लोकमें सम्पत्ति और परलोकमें सुखमय लोक प्राप्त करते हैं। शिष्ट पुरुषोंक पास जब उत्तम पुरुष कुछ माँगनेके लिये पधारते हैं, उस समय वे अपनी स्त्री तथा कुट॒म्बी जनोंको कष्ट देकर सभी मनोयोगपूर्वक अपनी शक्तिसे अधिक दान देते हैं। न्यायपूर्वक लोकयात्राका निर्वाह कैसे हो? धर्मकी रक्षा और आत्माका कल्याण किस प्रकार हो? इन्हीं बातोंकी ओर उनकी दृष्टि रहती है
dānaśiṣṭāḥ sukhāḷ lokān āpnuvantīha ca śriyam | pīḍayā ca kuṭumbasya bhṛtyānāṃ ca samāhitāḥ ||
قال الصيّاد: «إنّ الذين يحيون بما يبقى بعد العطاء ينالون رخاءً في هذا العالم، وديارًا سعيدة في الآخرة. وحتى إن أثقل ذلك على البيت وعلى من يعولون، فإنّ المنضبطين حقًّا يظلون عاكفين على البذل—يقدّمون بعناية كاملة، بل فوق ما يبدو من طاقتهم. وتبقى أنظارهم معلّقة بكيف تُصان مسيرة الحياة بالعدل، وكيف يُحمى الدارما، وكيف يُؤمَّن خير النفس.»
व्याध उवाच
Educational Q&A
Charity practiced with discipline—so that one lives on what remains after giving—brings prosperity here and happiness hereafter; the exemplary keep their focus on justice, protection of dharma, and inner welfare even when giving is difficult for the household.
In the Vyādha’s discourse on dharma, he explains the ethical stature of generous, disciplined people: they give attentively and sometimes beyond their comfort, prioritizing righteous conduct and spiritual good over mere accumulation.