Adhyāya 208: Aṅgirasī-kanyāḥ
Enumeration of Aṅgiras’ daughters and attribute-names
सर्वपूज्या: श्रुतधनास्तथैव च तपस्विन: । सर्वभूतदयावन्तस्ते शिष्टा: शिष्टसम्मता:,जो सबको दान देनेवाले, अपने कुट॒म्बीजनोंमें प्रत्येक वस्तुको समानरूपसे बाँटकर उसका उपयोग करनेवाले, दीनजनोंपर कृपाभाव बनाये रखनेवाले, शास्त्रज्ञानके धनी, सबके लिये समादरणीय, तपस्वी और समस्त प्राणियोंके प्रति दयालु हैं, वे श्रेष्ठ पुरुषोंद्वारा सम्मानित शिष्ट कहे गये हैं
sarvapūjyāḥ śrutadhanās tathaiva ca tapasvinaḥ | sarvabhūtadayāvantas te śiṣṭāḥ śiṣṭasammatāḥ ||
قال الصيّاد: «مَن كان مستحقّاً للتبجيل عند الجميع، غنيّاً بثروة الشروتي (śruti: العلم المقدّس المسموع)، وكذلك مواظباً على التقشّف؛ ومَن كان رحيماً بجميع الكائنات—فأولئك يُسمَّون “śiṣṭa” (المهذّبون القدوة)، ويُقِرّ بهم كذلك أهل التهذيب حقّاً».
व्याध उवाच
True ‘śiṣṭa’ status is defined by inner virtues—universal respectability grounded in learning, disciplined austerity, and compassion toward all beings—rather than by birth or outward display.
In the Vyādha’s instruction on dharma (the discourse often called the Vyādha-gītā), he characterizes who should be regarded as truly cultured and authoritative: those recognized by the good because they embody learning, tapas, and universal compassion.